ករណីសិក្សា | ASPIRE CAMBODIA
មួយ​ថ្ងៃ​គាត់​អាច​រក​ចំណូល​បាន​មិន​តិចជាង​២៥០​ដុល្លា​នោះទេ!​

មួយ​ថ្ងៃ​គាត់​អាច​រក​ចំណូល​បាន​មិន​តិចជាង​២៥០​ដុល្លា​នោះទេ!​

ខេត្តសៀមរាប៖ លោក ឈាវ ហុង ដែលទទួលបានការគាំទ្រពីកម្មវិធីផ្សព្វផ្សាយបច្ចេកទេសកសិកម្មថ្មីដែលធន់ទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុបានប្រកបរបរកសិកម្មចម្រុះលើផ្ទៃដី៤,៦ហិកតាស្ថិតនៅភូមិសំរោង ឃុំសំរោង ស្រុកសូទ្រនិគម ខេត្តសៀមរាប។
លើទំហំផ្ទៃដីប៉ុណ្ណេះគាត់បានចែកដីកសិកម្មជាបីផ្នែកមានដូចជាស្រះចិញ្ចឹមត្រីចំនួន៥ រោងចិញ្ចឹមមាន់ រោងបណ្តុះផ្សិត សួនដំណាំនិងមានទាំងរោងដាំបន្លែជាដើម។
បើតាមការបញ្ជាក់បន្ថែមពីកសិករឈាវ ហុង បានអោយដឹងថាសព្វថ្ងៃនេះគាត់មានផ្ទះសណាញ់សម្រាប់ដាំបន្លែចំនួន៦ដែលអាចផ្គត់ផ្គង់បន្លែជាប្រចាំទៅកាន់ភោជនីយដ្ឋានចំនួន៦នៅទីរួមខេត្តសៀមរាប ហើយនិងផ្គត់ផ្គង់បន្លែបានមួយចំនួនផ្សេងទៀតនៅផ្សារក្នុងតំបន់ផងដែរ។
គាត់ក៏បានបង្ហើបពីប្រាក់ចំណូលដែលគាត់ទទួលបានពីរបរកសិកម្មចម្រុះនេះដែរថាមួយថ្ងៃគាត់អាចរកបានចំណូលមិនតិចជាង២៥០ដុល្លានោះទេ។
លើផ្ទៃដី​៣៦០ម៉ែត្រ​ការ៉េ កសិករ​ដាំ​បន្លែសុវត្ថិភាព​អាច​រក​ចំណូល​បាន​ជាង​៣លានរៀល​ក្នុង​រយៈពេល១ខែ​កន្លះ!

លើផ្ទៃដី​៣៦០ម៉ែត្រ​ការ៉េ កសិករ​ដាំ​បន្លែសុវត្ថិភាព​អាច​រក​ចំណូល​បាន​ជាង​៣លានរៀល​ក្នុង​រយៈពេល១ខែ​កន្លះ!

ខេត្ត​កំពង់ចាម៖ ដោយបានទទួលការគាំទ្រនូវបច្ចេកទេសថ្មី តាមរយៈការ​ប្រើប្រាស់​និង​ដាំដុះ​ក្នុង​ផ្ទះសំណាញ់ពីកម្មវិធីផ្សព្វផ្សាយបច្ចេកទេសកសិកម្មថ្មី ដែលធន់ទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ (ASPIRE) កសិករ ឃាង ស៊ីផូ នៅភូមិព្រែកជីក សង្កាត់សំបួរមាស ក្រុងកំពង់ចាម ក៏បានដាំដុះដំណាំបន្លែសុវត្ថិភាពក្នុង​វគ្គទី១​ លើផ្ទៃដីក្នុងផ្ទះសំណាញ់ ទំហំ ១០×៣៦ម (៣៦០ម៉ែត្រការ៉េ) ហើយ​បន្លែ​ទាំង​នោះ​មាន​ដូច​ជា​ស្ពៃចង្កឹះ ស្ពៃតឿ ស្ពៃក្ងោក ស្ពៃផ្កា ស្ពៃឆាយស៊ីម និងខាត់ណាដើមផងដែរ។

លើទំហំផ្ទៃដីប៉ុណ្ណេះ កសិករ ឃាង ស៊ីផូ គឺអាច​ទទួលបានបរិមាណផលសរុបក្នុង​ការ​ដាំ​ដុះ​វគ្គទី១​នេះ​មក​វិញ​បានចំនួន​ ៥៥០គក្រ និងលក់បានតម្លៃជាមធ្យម ៦ ០០០រៀល/គក្រ។ ហើយ​ក្នុង​វគ្គទី១ដែលមាន​រយៈពេល១ខែកន្លះ គាត់អាចទទួលបានប្រាក់ចំណូលពីការដាំដុះ សរុបបានចំនួន ៣លាន ៣០ម៉ឺនរៀល។

គួរ​បញ្ជាក់​ថា​បន្លែ​សវុត្ថិភាព​របស់​កសិករ​ ឃាង ស៊ីផូ ក៏ទទួល​បាន​ការ​បញ្ជាក់​វិញ្ញាបនបត្រ​ការ​អនុវត្ត​កសិកម្ម​ល្អ​(GAP)ពី​មន្ទីរ​កសិកម្ម ​រក្ខាប្រមាញ់និង​នេសាទ​ខេត្ត​កំពង់ចាម​ហើយបច្ចុប្បន្ននេះ​​គាត់ក៏​បាននឹងកំពុងរៀបចំការដាំដុះវគ្គទី២បន្តទៀតផងដែរ៕

ការដាំបន្លែចម្រុះអាចផ្តល់ប្រាក់ចំណេញជាង៣០លានរៀលជារៀងរាល់ឆ្នាំ

ការដាំបន្លែចម្រុះអាចផ្តល់ប្រាក់ចំណេញជាង៣០លានរៀលជារៀងរាល់ឆ្នាំ

ខេត្តព្រះវិហារ៖ លោកស្រី ងួន សុខុម ជាកសិករឆ្នើមដាំបន្លែ អាយុ ៤៣ ឆ្នាំ និងស្វាមីឈ្មោះ សំ រ៉ាត់ អាយុ ៤១ រស់នោះភូមិ កំពត ឃុំរហ័ស ស្រុករវៀង ខេត្តព្រះវិហារ។

គ្រួសាររបស់គាត់គឺបានប្រកបរបរដាំបន្លែចម្រុះតាំងពីឆ្នាំ១៩៩៧លើផ្ទៃដី២០ម៉ែត្រការ៉េតែតាំងពីបានចូលរួមជាមួយកម្មវិធីASPIREនៅឆ្នាំ២០១៦មក គ្រួសាររបស់គាត់បានពង្រីកផ្ទៃដីដាំដុះនៅឆ្នាំ២០១៧ចំនួន១០០ម៉ែត្រការ៉េនិងពេលបច្ចុប្បន្នបានពង្រីកបន្ថែមរហូតដល់ទៅ៥០០០ម៉ែត្រការ៉េ។

លោកស្រីបន្តទៀតថា ដោយមានការជួយជ្រោមជ្រែងទាំងបច្ចេកទេស និង សម្ភារមួយចំនួន ព្រមទាំងសម្របសម្រួលផ្នែកទីផ្សារពីកម្មវិធីផ្សព្វផ្សាយបច្ចេកទេសកសិកម្មថ្មីដែលធន់ទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាត(ASPIRE) បានធ្វើអោយលោកស្រីបានដឹងកាន់តែច្រើនអំពីតម្រូវការ និងតម្លៃបន្លែ ព្រមទាំងបង្កើតបណ្ដាញទីផ្សារក្នុងតំបន់ផងដែរ។

លោកស្រីបន្តទៀតថា ការចំណាយលើ កំលាំងពលកម្ម រៀបចំដី លើករងបន្លែ ពូជ សម្ភារផ្សេងៗ និងការប្រមូលផល គឺអស់ចំនួន ៨,០០០,០០០ រៀលក្នុងមួយឆ្នាំ (ចំពោះសម្ភារគាត់អាចប្រើប្រាស់បានចំនួន ៦ដង) និងទទួលបានប្រាក់ចំណូលពីការលក់បន្លែវិញបានចំនួន ៦,៩០០,០០០រៀល ក្នុងមួយវដ្ដនៃដំណាំ(១ដង)។

លោកស្រីបន្តទៀតថា យ៉ាងហោចក្នុងមួយឆ្នាំ គាត់ទទួលបានប្រាក់ចំណូលចំនួន ៤១,៤០០,០០០ រៀល ពីការលក់បន្លែជាប្រចាំ ហើយគាត់ទទួលបានប្រាក់ចំណេញសរុបប្រចាំឆ្នាំបានចំនួន ៣៣,៤០០,០០០រៀល ក្រៅពីនេះគាត់ក៏មានផ្ទៃដីធ្វើស្រែ ២ហិកតា និងចិញ្ចឹមសត្វ(សត្វជ្រូក និងសត្វមាន់)ជាលក្ខណៈគ្រួសារថែមទៀតផង៕

 

កសិករចិញ្ចឹមមាន់សាច់និងភ្ញាស់កូនមាន់មួយរូបនៅខេត្តបាត់ដំបងអាចរកចំណូលបានជាង៦០០ដុល្លាក្នុង១ខែ

កសិករចិញ្ចឹមមាន់សាច់និងភ្ញាស់កូនមាន់មួយរូបនៅខេត្តបាត់ដំបងអាចរកចំណូលបានជាង៦០០ដុល្លាក្នុង១ខែ

លោកពូ ប្រាក់ ហ៊ាប ជាកសិកររស់នៅភូមិចំការអូរ ឃុំកន្ទឺ២ ស្រុកបាណន់ ខេត្តបាត់ដំបង។

ពីកសិករ ដែលមានដីស្រែតែ១០រ៉ៃ ដែលទទួលបានប្រាក់ចំណូលត្រឹមតែ ៣លានរៀលក្នុងមួយឆ្នាំ បច្ចុប្បន្ននេះ រូបគាត់​ក្លាយជាកសិករចិញ្ចឹមមាន់ស្រែយកសាច់ និងភ្ញាស់កូនមាន់លក់តាមរយៈការផ្តល់នឹងការគាំទ្រមួយផ្នែក​ មានជាសម្ភារៈកសិកម្ម និងសេវាបច្ចេកទេស ពីមន្ទីរកសិកម្មរុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទខេត្តបាត់ដំបង នៃកម្មវិធីផ្សព្វផ្សាយ បច្ចេកទេសកសិកម្មថ្មីដែលធន់ទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ(ASPIRE) កាលពីឆ្នាំ២០១៨។

លោក​ពូ​​​ ប្រាក់​ ហ៊ាប ក៏ទទួល​បាន​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​ពី​កម្ម​វិធី​ASPIREលើ​បច្ចេកទេស​ចិញ្ចឹម​មាន់និងភ្ញាស់កូនមាន់​​មានដូចជាការ​ធ្វើ​ចំណី ការ​ធ្វើ​ទ្រុង​​ ការពិនិត្យមើលស៊ុត​ ការ​ដាក់កម្រិត​កំដៅ​និង​ការ​ចាក់​វ៉ាក់​សាំង​ជាដើម។​

រូបគាត់​បាន​បញ្ជាក់​អោយ​ដឹង​ដែរ​ថា​ភាព​ជោគជ័យ​របស់​គាត់​បាន​មក​ដល់​ពេល​នេះ​គឺ​កើត​ចេញ​ពីការ​ទទួល​បាន​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​ដែល​ធ្វើ​អោយ​រូបគាត់​មាន​ជំនាញ​ច្បាស់​លាស់​ហើយ​ធ្វើ​អោយ​មាន់​របស់​គាត់​មាន​ភាព​ធន់ទៅ​នឹង​ជំងឺ​ផ្សេងៗទាំង​រដូវ​ប្រាំង​និង​រដូវ​ភ្លៀង។​

ក្រោយពីការ​ផ្លាស់​ប្តូ​រ​របរ​ជា​ចំបង​ពីការ​ធ្វើស្រែ​មក​ការ​ចិញ្ចឹម​មាន់​និង​ភ្ញាស់កូនមាន់​វិញនោះ លោកពូប្រាក់ ហ៊ាប​ អាចទទួលបានប្រាក់ចំណូល ពីការលក់មាន់យកសាច់ និងកូនមាន់របស់គាត់ រហូតដល់ទៅ៣០លានរៀលក្នុងមួយឆ្នាំដោយចំណូលទាំង​នេះ​គឺ​រូបគាត់​បាន​កាត់កងការ​ចំណាយ​ទាំង​អស់រួមមាន​ទាំងថ្លៃទិញចំណីមាន់ ទឹក ភ្លើងអគ្គីសនី ទិញពងមាន់ និងកំលាំងពលកម្មជាដើម។

សមិទ្ធិផលទាំងអស់នេះ មន្ទីរកសិកម្មរុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទខេត្តបាត់ដំបង បានកំពុងខិតខំប្រឹងប្រែង យកចិត្តទុកដាក់ជម្រុញបន្ថែមលើវិស័យផលិតកម្មកសិកម្ម ដើម្បីរួមចំណែកជាមួយរាជរដ្ឋាភិបាលកម្ពុជា ក្នុងការបង្កើន ប្រាក់ចំណូលដល់គ្រួសារកសិករ និងការកាត់បន្ថយភាពក្រីក្រនៅកម្ពុជា។

មានទំនុកចិត្តជាមួយជំនាញពិត​មិន​ខ្លាចពីបញ្ហា​នៃ​ការ​ប្រែប្រួលអាកាសធាតុ

មានទំនុកចិត្តជាមួយជំនាញពិត​មិន​ខ្លាចពីបញ្ហា​នៃ​ការ​ប្រែប្រួលអាកាសធាតុ

លោក អឿន ចន្ថា អាយុ ៤៤ ឆ្នាំ​ និងប្រពន្ធឈ្មោះ ចក សាវឿន អាយុ ៤០ ឆ្នាំ មានកូនប្រុស២នាក់ ដោយកូនទីមួយអាយុ ២៣ ឆ្នាំ និងកូនទីពីអាយុ ១៩ ឆ្នាំ។​ គ្រួសារ​របស់​លោក​ពូសព្វថ្ងៃ​ មាន របរ ជាអ្នកធ្វើស្រែ ហើយ​រូបគាត់​​ក៏​ជាប្រធាន​គណៈកម្មការ​​ត្រួតពិនិត្យ​ សហគមន៍ កសិកម្មផ្ទះរុង ស្ថិត​នៅក្នុង​ភូមិ ព្រហស្បតិ៍ក្បាល ឃុំ ផ្ទះរុង ស្រុកភ្នុំក្រវាញ ខេត្តពោធិ៍សាត់ ។

កំពុងអង្គុយសរសេរបណ្តើរ និយាយបណ្តើរ លោក ចន្ថា បានរៀបរាប់ប្រាប់ថាពីមុនមកគាត់ ជាកសិករប្រកបរបរធ្វើស្រែធម្មតា តាមតែទំលាប់ប៉ុន្តែ ក្រោយមកគាត់បានចូលរួម ជាមួយក្រុមកសិករ​ផលិត ស្រូវពូជហើយបានស្ម័គ្រចិត្តអនុវត្តន៍ជាកសិករធ្វើបង្ហាញក្នុង គម្រោងលើកកម្ពស់ក្រុមផលិតពូជស្រូវផ្សាភ្ជាប់ខ្សែច្រវ៉ាក់ផលិតកម្មទីផ្សារនៃកម្មវិធីផ្សព្វផ្សាយបច្ចេកទេសកសិកម្មថ្មីដែលធន់ទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ(ASPIRE) ក្នុងខេត្តពោធិ៍សាត់​។

នៅក្នុងផ្នែកមួយនៃគម្រោងលើកកម្ពស់ក្រុមផលិតពូជស្រូវផ្សាភ្ជាប់ខ្សែច្រវ៉ាក់ផលិតកម្មទីផ្សារ នៅក្នុងខែ​ ឆ្នូរ ឆ្នាំ ២០១៧​ លោក អឿន ចន្ថា ត្រូវបាន​ជ្រើសរើសជាកសិករផលិតពូជធ្វើបង្ហាញ ។ លោក អឿន ចន្ថា ​បានរៀបរាប់អោយដឹងថា មុនចូលរួមគម្រោង “ខ្ញុំមិនមានជំនាញក្នុងការធ្វើស្រែឬការផលិតពូជស្រូវឡើយ ខ្ញុំនៅផ្ទះធ្វើស្រែតាមតែទំលាប់ និងមាន​ការ​ចិញ្ចឹម​មាន់​តិចតួច​ហើយ​ខ្ញុំ​អាច​រក​ប្រាក់​ចំណូលបានក្នុងមួយខែត្រឹមតែ ៤​.០០.០០០ រៀល ក្នុងមួយខែ ហើយប្រាក់ចំណូលប៉ុណ្ណេះ​មិនគ្រប់គ្រាន់​សម្រាប់​ការផ្គត់ផ្គង់​តម្រូវការក្នុងគ្រួសារទេ ។“ លោកបានពោល ទៀតថាការធ្វើស្រែតាមទំលាប់មានហានិភ័យខ្ពស់ជាមួយការកើតជងឺលើស្រូវ និង ការបំផ្លាញ​​ពីសត្វល្អិតជាដើម។​រូបគាត់​បាន​បញ្ជាក់យ៉ាង​ដូចនេះ​ទៀតថា«​ ខ្ញុំមិនយល់ ពីអត្ថប្រយោជន៍នៃការស្ទួង​ស្រូវមួយដើម និង មិនជឿរជាក់ថា អាចទទួលបានទិន្នផល​ច្រើនទេ ហើយសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ជី ពូជ និងថ្នាំ កសិកម្ម​វិញ​ក៍មិនមានប្រសិទ្ធ ភាព និង ចំណាយលុយច្រើន ដោយ​ពេលខ្លះការប្រើជីឬថ្នាំបែរជាធ្វើអោយស្រូវខូចទាំងស្រុងតែម្តងក៍មាន​។​ ព្រោះថា​រូបគាត់ផ្ទាលល់មិនបានស្គាល់ពីជម្ងឺ ឬបញ្ហា​ផ្សេងៗ ដែលកើតលើ ដំណាំស្រូវ ម្យ៉ាងទៀត​ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ​ក៏ជា​បញ្ហាផងដែរដែលបាន ធ្វើអោយការផលិតស្រូវសុមាលី មានការលំបាកនិង ជួបហានីភ័យខ្ពស់នោះ ។

ក្រោយពីបានចូលរួមម​ជា​កម្មវិធី​ផ្សព្វផ្សាយ​បច្ចេកទេស​កសិកម្ម​ថ្មីដែល​ធន់​ទៅ​នឹង​ការ​ប្រែប្រួលអាកាសធាតុ​និង​បាន​ទទួល​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​ពី​ក្រុម​អ្នក​ជំនាញ​កសិកម្ម​មក​បច្ចុប្បន្ននេះលោក​អឿន ចន្ថា ​ក៏​ហាក់​មានជំនាញច្បាស់លាស់​ទាំងការធ្វើស្រែ​ស្រូវចំណី និងការផលិតពូជស្រូវ ​(ការផលិត ស្រូវពូជសំរាប់លក់) ពិសេសការប្រើ ប្រាស់ពូជដែលធន់និងគ្រោះរាំងស្ងួត។

រូបគាត់​បាន​អះអាងយ៉ាង​ដូច​នេះ​ថា​«ខ្ញុំបានពង្រឹងការអនុវត្តន៍ការផលិតពូជស្រូវរបស់ខ្ញុំដោយប្តូរមកប្រើប្រាស់​ពូជសែន​ក្រអូបវិញ ដែលពូជនេះអាចជួយកាត់បន្ថយ ហានីភ័យនៃគ្រោះរាំងស្ងួតបាន ហើយខ្ញុំក៏​បាន​ចូលរួមការ​អនុវត្តន៍​តាម​បច្ចេកទេសដែលបានបង្រៀន និងដឹកនាំអនុវត្តន៍ផ្ទាល់នៅវាលស្រែ ដោយបុគ្គលិក អង្គការ អភិវឌ្ឍន៍ និងការពារបរិស្ថាន ។ »​

បន្ទាប់ពី​មាន​ជំនាញ​លើ​បច្ចេក​ទេស​ច្បាស់​លាស់​មក​ ផលស្រូវ​របស់​លោក​ចន្ថា​ក៏​មាន​ចំនួន​កើន​ឡើង​ហើយ​ជា​មធ្យមគាត់​ អាចរកបានប្រាក់ចំណូលពីការលក់ស្រូវ ចំណីគិត ក្នុងមួយខែបាន ១០០.០០០ រៀល​ ទៅ ១៥០.០០០ រៀល និង លក់ស្រូវពូជបាន ២០០.០០០ រៀលក្នុងមួយរដូវ ។

ដោយបានទទួលការណែនាំ ពីបុគ្គលិកអង្គការអង្គការ អភិវឌ្ឍន៍ និងការពារបរិស្ថានហៅកាត់ថា​ EPDO លើការឆ្លើយតបនិង​ការប្រែប្រួល​អាកាសធាតុ រូបគាត់ និងប្រពន្ធរបស់គាត់​ក៏បានសម្រេច​ចិត្តជ្រើសរើសប្រើប្រាស់​ពូជស្រូវសែនក្រអូប​ព្រោះពូជ​នេះមានរយៈពេលខ្លី មិន ប្រកាន់រដូវ មានទីផ្សារ មានតម្លៃខ្ពស់ផង និងអាចឆ្លើយតបទៅនិងការប្រែប្រួលអាកាស់ធាតុដូចជា​បញ្ហា​រាំងស្ងួតថែមទៀតផង។

លោក​ពូចន្ថាបាន​បញ្ជាក់​អះអាង​ពីចំណេះដឹង​ដែល​គាត់​បាន​ទទួលពី​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​មក​ថា«ខ្ញុំបានយល់ ដឹងពីបច្ចេកទេសនៃការប្រើប្រាស់ជី និងថ្នាំកសិកម្ម ហើយស្គាល់ពីបញ្ហាកើតលើដំណាំស្រូវ និងវីធីសាស្រ្តដោះស្រាយ ច្បាស់លាស់ជាងមុន»

បច្ចេកទេស​ផ្សេងៗ​ដែលលោកពូចន្ថា​ទទួល​បាន​ពី​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​គឺ​មានដូចជាការរៀបចំដី ការប្រើប្រាស់ថ្នាំនិងជីបំប៉ន ការតាមដានពិនិត្យមើលលើកត្តាចង្រៃបំផ្លាញដំណាំស្រូវ និងវិធីសាស្រ្តទប់ស្កាត់ និង កំចាត់សត្វចង្រៃ​ ការព្យាបាល និងការប្រមូលផលដែលមិននបណ្តាលអោយមានការបាត់បង់ ទិន្នផលច្រើនជាដើម​លើសពីនេះ​គាត់​ក៏យល់​ដឹង​បន្ថែម​ពី​ អត្ថប្រយោជនៃការប្រើប្រាស់ពូជសុទ្ធពូជដែលមានហានីភ័យទាបចំពោះគ្រោះរាំងស្ងួត និងធ្វើអោយ រូបគាត់​មិនប្រឈមហានិភ័យខ្ពស់ដូចមុនទៀតទេ ។

លោក អឿន ចន្ថា បានពោលបញ្ជាក់​ថា​រូនគាត់​គឺ​ពិតជា​មានការ​ផ្លាស់​ប្តូរ​ហើយ ការផ្លាស់ប្តូរនេះមានន័យថា រូបគាត់​ចាប់​ផ្តើមមានជំនាញបច្ចេកទេស​ច្បាស់លាស់​និងបានយល់ដឹងពីការធ្វើ​ស្រែ​ដែលអាចឆ្លើយតបទៅនិងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។​ ទន្ទឹម​នឹង​នោះ​ អ្នកភូមិបាន​ទទួលស្គាល់គាត់​ថាជា​មនុស្ស​ដែលមាន​លទ្ធ​ភាព​ផ្គត់​ផ្គង់​ស្រូវ​ពូជប្រកបដោយ​គុណភាព​និង​អាច​ចែក​រំលែក​ចំណេះ​ដឹង​ពីកសិកម្ម​ទៅ​ដល់កសិករ​ផ្សេងទៀត​ដែលកំពុងជួបប្រទះ​បញ្ហារ​ទាក់ទិនទៅ​នឹង​ការ​ដាំ​ដុះ​របស់​ពួកគេ​ផងដែរ។​

​​លោក​ ចន្ថាបាន​និយាយ​ដោយ​ខ្លី​ថា« ខ្ញុំមានទំនុកចិត្តជាមួយ​ជំនាញរបស់ខ្ញុំ  ខ្ញុំមានទំនុកចិត្តក្នុងការ​បង្រៀន និងការចែក​រំលែក​ជំនាញ​បច្ចេកទេស​របស់​ខ្ញុំ ៕ »

 

ដាំអ្វីដែល​ទីផ្សារត្រូវការ ជាជាងដាំអ្វីដែលចង់ដាំ

ដាំអ្វីដែល​ទីផ្សារត្រូវការ ជាជាងដាំអ្វីដែលចង់ដាំ

អ្នកមីង ឈឹម ណេ អាយុ ៦៣ ឆ្នាំ ជាស្រ្តីមេម៉ាយរស់នៅជាមួយកូននិងចៅសរុបចំនួន ៦នាក់ ក្នុងបន្ទុក​របស់​គាត់​ស្ថិត នៅភូមិ សង្កែ ឃុំសង្កែមួយ ស្រុកឆែប ខេត្តព្រះវិហារ។

គ្រួសារ​របស់​អ្នក​មីង​ក៏​ដូច​ជា​គ្រួសារ​ផ្សេងទៀត​ក្នុងភូមិពីមុនមកគឺពួកគា​ត់​មិន​មាន​ទំលាប់​ដាំ​បន្លែ ទ្រង់ទ្រាយធំដែល​អាច​យក​ទៅ​លក់​ទៅ​ដល់​ទីផ្សារ​នោះ​ទេ។​ ​ប៉ុន្តែ​ចាប់តាំង​ពីចុង​ឆ្នាំ​២០១៧​ បន្ទាប់​ពី​មាន​ការ​រៀបចំចង​ក្រង​ជា​ក្រុម​បណ្តុំ​ផលិត​បន្លែដែល​មាន​ការ​ជួយ​ជ្រោម​ជ្រែងពី​កម្ម​វិធី​ផ្សព្វ​ផ្សាយ​បច្ចេកទេស​កសិក​ម្ម​ថ្មីដែល​ធន់​ទៅ​នឹង​ការ​ប្រែប្រួលអាកាសធាតុ​(ASPIRE )មក គឺ​ពួកគាត់​ក៏​បាន​ចូល​រួមជា​សមាជិក​បណ្តុំ​និង​ថែមទាំង​បាន​ទទួល​ការ​បណ្តុះ​បណ្តាល​ផ្សេង​ៗ​ពី​កម្ម​វិធី​ហើយ​ពួកគាត់​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ពង្រីក​ការ​ដាំ​ដុះ​ផង​ដែរ។​

ការ​ងាកចេញពីការ​ដាំ​តាមទម្លាប់​ មក​ដាំ​ដោយ​ប្រើ​ប្រាស់​តាម​បច្ចេកទេស​ត្រឹម​ត្រូវ​ អ្នក​មីង​ ឈឹម​ ណេ អាច​រក​ប្រាក់​ចំណូល​បាន​ពី​ការ​លក់​បន្លែប្រមាណជា​ ២៥០.០០០៛ទៅ​៣៥០.០០០៛​ក្នុង​មួយខែហើយ​ជា​ប្រចាំ​ជា​មួយ​សមាជិក​ក្នុង​បន្ទុក​គ្រួសារ​៦​នាក់​ផ្សេង​ទៀត​ អ្នក​មីង​ត្រូវ​ចំណាយ​លើអាហារ​ហូបចុក​ប្រចាំ​ថ្ងៃ​និង​ចំណាយ​លើ​កិច្ច​ការ​ចាំ​បាច់​ផ្សេង​ៗ​គិត​ជា​ទឹក​ប្រាក់​អស់​ចន្លោះ​ពី​២០០០០០៛ទៅ២៨០០០០៛​ក្នុង​មួយខែផងដែរ។​

លើផ្ទៃដី​ដាំ​បន្លែ​ចំនូន​៣៦០​ម៉ែត្រ​ការ៉េ​ អ្នក​មីង​ណេ​បាន​ដាំ​បន្លែ​ចំរុះ​គ្នា​ច្រើន​មុខ​ក្នុង​នោះ​មាន​ដូច​ជា​ត្រកួន ត្រសក់ ស្ពៃក្រញ៉ាញ់ ស្ពៃជើងទា​ សណ្តែកគួរ ខ្ទឹមជាដើម។​ ហើយ​ក្រៅ​ពី​របរ​ដាំ​បន្លែ​ដែលអាច​ផ្តល់​កំរៃ​ជា​ប្រចាំ​ដល់​គ្រួសារ​គាត់​នោះ​ គ្រួសារ​អ្នក​មីង​ ក៏​មាន​ផ្ទៃដីសម្រាប់ធ្វើស្រែ​ចំនួន​ ៣ ហិកតា​ និងដីចម្ការ១ហិកតាផង​ដែរ។​ បន្ថែមពីលើនេះអ្នក​មីង​ណេ​មានទាំងចិញ្ចឹម​មាន់​ចំនួន​ប្រមាណ៦០ក្បាល និងទាប្រមាណ២៥ក្បាល​ សម្រាប់ហូប និងលក់ដូរដើម្បី​សម្រួលក្នុង​ការដោះស្រាយជីវភាពប្រចាំថ្ងៃនិង​សម្រាប់ជួយ​បង្កើនប្រាក់​ចំណូល​ក្នុងគ្រួសារឲ្យកាន់តែ​ប្រសើរឡើង​បន្ថែមទៀត​។

គ្រួសារ​របស់​មីងណេ​មានការ​យក​ចិត្តទុកដាក់​ក្នុងការងារដាំបន្លែនិងចិញ្ចឹមសត្វណាស់ ហើយ​កូនៗនិង​ចៅៗ ក៏​តែងតែជួយសម្រួល​ប​ន្ទុក​ការ​ងារ​របស់គាត់បានមួយចំនួនធំផងដែរ។

គ្រួសារ​របស់​ មីង ​ណេ អាចដាំបន្លែនិងចិញ្ចឹមមាន់បានពេញមួយឆ្នាំ ដោយគាត់មាន​ប្រភពទឹកស្រះរបស់សាលារៀនដែលនៅជាប់និងសួនបន្លែគាត់​តែម្តង។​​ ​សម្រាប់​សួន​បន្លែរបស់គាត់វិញ​ គាត់​បាន​ប្រើប្រាស់​ កៅស៊ូគ្របរង និង​មាន​ទាំង​ ត្រេបណ្តុះកូនថែមទៀត​ផង​ រឺឯការចិញ្ចឹមមាន់ គាត់​បាន​​សង់ជាទ្រុងនិងចងរបងជីវៈសុវត្ថិភាពសំណាញហ៊ុំព័ទ្ធយ៉ាង​មធ្យ័ត។

អ្នក​មីង ណេ​បានរៀបរាប់ដែរថា គាត់បានរៀនពីបច្ចេកទេសជាច្រើនពី​កម្មវិធី​​ASPIRE​ ក្នុងនោះមានដូចជា​ការ​រៀបចំដី ការធ្វើជីកំប៉ុស្ត បច្ចេកទេស​ចំរុះ​សម្រាប់​ការគ្រប់គ្រង​កត្តាចង្រៃនិងរបៀបដាំបន្លែដោយប្រើកៅស៊ូគ្របរង ដែលអាចដាំបន្លែបានទាំងរដូវប្រាំង និងវស្សា។ ចំពោះការចិញ្ចឹមមាន់វិញ​​គាត់​បានរៀន​ពីការជ្រើសរើសពូជ ការចាក់វ៉ាក់សាំង ការផ្តល់ចំណីនិង វិធីការថែរទាំឲ្យមាន់មានសុខភាពល្អ។

តាមរយះការផ្លាស់ប្តូរពីការដាំតាមទម្លាប់ មកទទួលយកបច្ចេកទេសថ្មី និងងាយស្រួល​អនុវត្តន៍រួចមក ធ្វើឲ្យការ​ដាំដុះ​និង​ការ​ចិញ្ចឹម​មាន់ទា​របស់​គាត់គឺ​កាន់តែ​ទទួលបាន​ផលល្អ​ជាង​ពេល​មុនៗ។ ហើយ​ក្នុងនោះគាត់ចេះរៀបចំឲ្យមានផែនការដាំដុះច្បាស់លាស់ ដោយ​ដាំ​វិលជុំ​រួមមាន ការដាំ​សណ្តែកកួរ ដាំត្រសក់ ស្ពៃជើងទា ស្ពៃក្រញាញ់ ​ខ្ទឹម និងរួមមានទាំងផ្ទីផងដែរ។

អ្នក​មីង ណេ​ បាន​បញ្ជាក់​បន្ថែមទៀត​ថា​ ក្រៅពីជំនាញ​បច្ចេកទេស​ដាំ​ដុះ​និង​ការ​ចិញ្ចឹង​រូបគាត់​ផ្ទាល់​ក៏​ទទួលបានជំនាញបន្ថែមលើការចចារតម្លៃ ការ​លក់កសិផលជាមួយនឹងអ្នកប្រមូលទិញ​ក្នុងភូមិដោយបានតំលៃសមរម្យ ថែមទៀត​ផង។

ជាងនេះទៅទៀត មីង ណេ នៅតែបន្តរៀន និងទទួលបានការគាំទ្រពីមន្ត្រីបច្ចេកទេស នៃមន្ទីរកសិកម្មថ្នាក់ស្រុក និងថ្នាក់ខេត្ត ដើម្បីបំពេញបន្ថែមលើបច្ចេកទេសដែលគាត់មាន។ ហើយសម្រាប់​ព័ត៌មានស្តីពី​តំលៃ​និង​តម្រូវការ​ទីផ្សារទាំង​បន្លែ​និង​មាន់​ទា​គឺ​គាត់​អាច​ទទួល​បាន​តាម​រយៈការ​ទាក់ទង​ដោយ​ផ្ទាល់​ទៅ​កាន់​ឈ្មួញ​នៅ​ក្នុង​ផ្សារ​ឆែប​ក៏​ដូច​បណ្តាសមាជិក​ផ្សេង​ទៀត​នៅ​ក្នុង​បណ្តុំ​ផលិត​បន្លែ​ដែល​គាត់​បានចូល​រួម​ ​ហើយ​ក្រុម​ឈ្មួញទាំង​នោះ​គឺ​មក​យក​បន្លែ​និង​មាន់ទាជា​ប្រចាំ​ដល់​ចំការ​របស់គាត់តែម្តង​។​ អ្នក​មី​ង ណេ ក៏បាន​បន្ថែមដោយ​បញ្ជាក់​ដោយ​ខ្លីថា គាត់ដាំអ្វីដែល​ទីផ្សារត្រូវការ ជាជាងដាំអ្វីដែលគាត់ចង់ដាំ។